ELDE PATLAYAN

aklımda kalan kareleriyle pek güzel şeyler söylemiyo 2006 .

sorun çözmeye anne-baba şehrine gidişim ve işleri tam yoluna koymuş gibiyken bi gece mavi’nin bundan sonra artık olmıycağı haberiyle açıldı yıl. ve ne ben onu, ne o kendini toparlayamadan da gidiyo. birbirimizden memnun kaldığımız pek söylenemez. o beni sevseydi ben onu sevmeye zaten hazırdım.

her neyse. gıcır yılı bekliyoruz.

özel nedenlerle sirkülasyonunu son derece dikkatli izlediğim posta kutularımız bu sene hiç yılbaşı veya bayram kutlama kartı görmedi. çok ilginç. sanırım artık kimse posta kartı yollamıyo birbirine. bununla birlikte bu durumu ilginç bulan kişinin on senedir ptt’ye gittiği yok. neyi ilginç buluyosa artık!

yılbaşında ev… dün otobüsünün hareketine yaklaşık 7 yedi saat varken (tamam, 3.) otogara gelen fh’ye 2,5 saat eşlik edip onu bayrama gönderdim. fh bur’da diil. u2e'yse askerde. 2007 bu kadar yalnız bitmesin mümkünse. söyler misiniz?

kuzu, evin sıcağından hamlamasın diye balkona çıkarıldı. inşallah dün birden gelen yazın ardından, birden sonbahar geldi zannedip yaprak dökmez.

kimi konserler izleyip şaraplar içicez. evin sürekli okuyan kitlesi, yeni seneye dört saat kala yine ilim yapıyo. birinin elinde bilim teknik, diğerinin bi tarih kitabı.

bitsin bakalım bu da. 30’umun yılı az sonra!