OCAK YANIYO. KAR YOK!

olay, “zaman düşer ellerimden yere…”.

daha dün gibi diilse de ondan önceki gün gibi cuma. sürprizci ve şiddetli bir kar, cömert kristallerini boca etmezse yarına kadar ve yarın boyunca, resmen iki iş günü çalışılıcak.

bunu, tanıdığım çok az kişinin yüzüne haykırabilirim: çalışmaktan nefret ediyorum! tanıştığıma çok pişmanım!

bi miktar ders çalıştım. az bi miktar... kırk beş dakka diye yuvarlıycam ama en fazla kırk iki dakkadır.

durup durup asuman krause’yi takdir edişim, naim dilmener’in aklıma düşmesi, asuman krause’yle ilgili düşüncesi nedir diye meraklanışım, bilgisayardaki tüm şarkılardan çok feci sıkıldığıma erişim, dinliycek şarkı bulamamam, cd dinlemenin zor gelmesi, bi’şey dinlemekten vazgeçişim, yenen yemekler, ara öğünümsü atıştırmalar, market alışverişi, ebeveynle çekişme, kendi şehirlerine dönüş için geri saymaya başlıycağımız haftaya girişimizin aklıma düşmesi ve heyecanlanış, tekrar asuman krause’yi takdir edişim, en sonunda bundan sıkılışım ve falan filanla geçti gün.

asuman krause şarkı söylemeyi bırakmamalı. aptal şarkılar söylemeyi bırakmalı. arabesk nameli vokallerini de aptal şarkıları bıraktığı yere bırakmalı. daha önce söyledim mi bilmiyorum ama onu takdir ediyorum.

yatak-odasına yönelik bi düzenleme planlıyorum. önce yatak-odasının adını değiştiricem. yanlış ve haksızlık dolu bi adlandırma. yatağa ait bi oda diil ki kendisi. aksine, o da bi ihtimal, odaya ait bi yatak söz konusu, o kadar. büsbüyük duvar saatimi, kimi görsel ögeleri takıcam duvara sonra da. ms word’e göre türkçede ‘büsbüyük’ diye bi sözcük yok, sözcüğün altını kırmızılayarak, üstü kapalı silmemi söylüyo. ne yazıcaz yerine? ayrıca bazı durumlarda yaptığı halde bu kez önerisi de yok. işgüzar.

ekran üzerindeki imlecin, kafasına göre yer değiştirmesinden ve ekrana bakmadan yazdıklarımın imlecin uygun gördüğü hiç de uygun olmayan yerlere yazılmasından mustariptim bi’kaç gündür. neyse ki bu sorunu çözdüm.

ve bu denizoğlanından istiyorum. elinde olan?