ALTTAKİ ŞEYİN ADINI HALA BİLMİYORUM.
yılın birinci gününe anlamlar yüklerim. yanımdan geçen kediye, balkona konan kuşa, yeni baş vermiş olduğundan alınamayan kaşa, ya da hiç zorlamadan alınan kaşa ve daha bi’çok şeye anlamlar yüklediğim halde diğerlerinin arasında asla kaybolmaz. yeni yıla nasıl girdiğimden çok 1 ocak sabahının nasıl açıldığı ve günün sonrasının nasıl geçtiği önemlidir. ilk günü kötü geçen yıldan hayır gelmez.
bu yüzden sabah gergin uyandım.”nasıl geçicek?” sıkıntısı…
sülalemizin en lüzumsuzları komşu semtte yaşıyo. babamın kuzenleri. onlara gidiyoruz. aynı evde olmadıklarından, aslında her birine ayrı ayrı gidiyoruz. tek dileğim hiç değilse yaşıtım kimselerin gittiğimiz evlerde olmaması. gayet uzaktan da olsa kuzenlerim sayılan ve kesişim kümemizin boşküme özelliği gösterdiği bu insanlarla sohbet edemem. daha önce pek çok kez denedim. olmuyo. herkesin dilinin türkçe olması bizim için yeterli diil. pufkura pufkura evden çıktım. gidene kadar pufkurdum. üç hane ziyaretinde de tek bi kuzenle bile karşılaşmadım. kuzenlerden birinin 2 yaşındaki kızını ise üstünkörü severek hem ilgisiz diye anılmaktan kurtuldum, hem de bu sığ ilgiyi beden dilimden anlayan kız, bana musallat olmadı.
evet, akrabaları baş ağrısı sayarım. onlarla sırf akraba oldukları için görüşmeyi dünyanın saçmaklarından bulurum. neyse ki çabuk ve sancısız geçti görüşmeler.
dünden kararlaştırmışım. bi yanım git demiş, diğer yanım da onu desteklemiş. az bulunan fırsatlardan bu. gidip beynelmilel’i izliycem. en yakın sinema bakırköy’de. bakırköy’deyse bi tek avşar’da oynuyo film. bakırköy’ün en kötüsü! olsun. ayrıca yalnızım. en sevdiğim sinemaya giden kişi sayısı kadarım: 1
öve öve bitiremiyceğim gibi değildiyse de, derli toplu bi kompozisyon, gayet son dönem, gayet içli…
sinemadan çıkışta, ‘milli piyangonun bu seneki çekilişinde işte bu numaralara para çıktı listesi’ almak için kenan pars gişesine yöneldim. gişede sürmekte olan kazı kazan çılgınlığına tutularak, iki tane ‘yay burcu’ kart seçtim. -koç’a niyetlenmiştim ama saniye farkıyla elimden kaçtı, yükselenle irade ederiz o zaman diyip- ilkinde bi şey yok. ikincisindense 10 lira kazandım. çok şaşırdım ve doğal karşıladım. çok şaşırmamın bu kadar kısa sürmesi beni, çok şaşırmamdan daha çok şaşırttı. demek ki günün birinde şanslı olmaya başlarsam buna uzun süre şaşırmıycam. demek ki şanslı olmaya hemen alışıcak biriyim.
1 ocak’ı sevdim. 2.sini daha çok sevmeyi diler, bugüne koyucak fotoğraf aramaya koyulurum…
bu yüzden sabah gergin uyandım.”nasıl geçicek?” sıkıntısı…
sülalemizin en lüzumsuzları komşu semtte yaşıyo. babamın kuzenleri. onlara gidiyoruz. aynı evde olmadıklarından, aslında her birine ayrı ayrı gidiyoruz. tek dileğim hiç değilse yaşıtım kimselerin gittiğimiz evlerde olmaması. gayet uzaktan da olsa kuzenlerim sayılan ve kesişim kümemizin boşküme özelliği gösterdiği bu insanlarla sohbet edemem. daha önce pek çok kez denedim. olmuyo. herkesin dilinin türkçe olması bizim için yeterli diil. pufkura pufkura evden çıktım. gidene kadar pufkurdum. üç hane ziyaretinde de tek bi kuzenle bile karşılaşmadım. kuzenlerden birinin 2 yaşındaki kızını ise üstünkörü severek hem ilgisiz diye anılmaktan kurtuldum, hem de bu sığ ilgiyi beden dilimden anlayan kız, bana musallat olmadı.
evet, akrabaları baş ağrısı sayarım. onlarla sırf akraba oldukları için görüşmeyi dünyanın saçmaklarından bulurum. neyse ki çabuk ve sancısız geçti görüşmeler.
dünden kararlaştırmışım. bi yanım git demiş, diğer yanım da onu desteklemiş. az bulunan fırsatlardan bu. gidip beynelmilel’i izliycem. en yakın sinema bakırköy’de. bakırköy’deyse bi tek avşar’da oynuyo film. bakırköy’ün en kötüsü! olsun. ayrıca yalnızım. en sevdiğim sinemaya giden kişi sayısı kadarım: 1
öve öve bitiremiyceğim gibi değildiyse de, derli toplu bi kompozisyon, gayet son dönem, gayet içli…
sinemadan çıkışta, ‘milli piyangonun bu seneki çekilişinde işte bu numaralara para çıktı listesi’ almak için kenan pars gişesine yöneldim. gişede sürmekte olan kazı kazan çılgınlığına tutularak, iki tane ‘yay burcu’ kart seçtim. -koç’a niyetlenmiştim ama saniye farkıyla elimden kaçtı, yükselenle irade ederiz o zaman diyip- ilkinde bi şey yok. ikincisindense 10 lira kazandım. çok şaşırdım ve doğal karşıladım. çok şaşırmamın bu kadar kısa sürmesi beni, çok şaşırmamdan daha çok şaşırttı. demek ki günün birinde şanslı olmaya başlarsam buna uzun süre şaşırmıycam. demek ki şanslı olmaya hemen alışıcak biriyim.
1 ocak’ı sevdim. 2.sini daha çok sevmeyi diler, bugüne koyucak fotoğraf aramaya koyulurum…
posted by HARCIALEM at 23:19
0 Comments:
Yorum Gönder
<< Home