YAPSAM MI?

‘daha ne kadar? daha da mı var?’ diye sorar gökhan kırdar, ‘95 yazı çıkışlı ‘tutunamadım’ın açılışı olan ‘ah ayartan yar’da. sonra da delirir. ve trip’i yapar.
trip öncesindeki tutunamadım dönemindeyim. gecenin bi yarısı bi rüyadan uyanıp ‘nası ya’ diye sorduğum anda tutuldu boynum. sanırım, bedenim o reflekse hazır diildi; ama ruhum için ok yaydan çıkmıştı çoktan. gözümü açtım, ayaklı abajura doğru ‘nası ya?’ diye kafa tuttum ve tekrar yattım. pazartesiye ikinci uyanışım 8.15. boynumu çeviremiyorum. bi miktar sola dönük tutulmuş. gülümserken veya parmağıyla bi yerini kaşırken donanlar gibiyim karşıdan bakana. acınıcak haldeyim. herhangi bi yöne dönmek veya entipüften bir devinim için bile bütün vücudumun eylemle hiç ilgisi olmayan yerlerinin hepsini birlikte kullanıyorum. ya da normalde belki de o yerlerin bu dönüşler, eğilişler, kalkışlar, kulak kaşımalar, birine küçümser bakış atmalar, aşağıda n’oluyo’larla ilgisi var. ve tam bu sırada işte, bi biyoşimiste ihtiyacım var. dokularımda değişik kimyasal hadiseler oluyo. boynumla belim arasında omuriliğime paralel, üstü ovalleşerek şişmiş veya şişerek ovalleşmiş bi hat var.

bugün de meselemiz bu. sabahtan beri ovuyoruz. kas-gevşeticiler gevşetemediler.

bugün hiç çalışmadım desem yeri var . öğleden sonra ‘home office’ diyelim ya da. Yok öyle yazalım, ‘homofis’ diyelim. bölümün aralık bültenini hazırladım. psi, iş yerinden çıkarken “sana bi terapist ayarlayalım.” dedi. hastalıklarımın psikolojik temelli olduğunu düşünüyo. bunu düşünmek için psi olmak gerekmiyo tabii ki. hastalıklarım psikolojik temelli.

eski yılın son haftası. yeni yıla bi hafta…