NER'DEYSE

u2e aradı!

1940’tan arıyomuş gibiydi. telefonda cızırtı; gerisinde, taburun idman sesleri… her zamankinden diildi. onun her zamanı şıkır şıkırdır. bu seferi şıkır şıkır diildi. kafayı yiyip yemediğini sordum. “bıraktım kendimi akışa…” gibi bi şeyler söyledi. içimdir ki burkulup durmaz başkalarının içleri gibi ikide bir; ama bi’kaç kişim için arada perişan. benimkiler hep oldukları yerde dursalar ya. patır kütür değişmese ya koşullar. yeterince zorlamamışmış gibi hayat, bi de şoka uğratmasa ya kişilerimi.

explorer’ın bok yemesi neticesinde günlük, mozilla üzerinden gönderiliyo. fh’ye göre bi şey yüklediğim için ayarlarını bozmuşum. evet, yükledim; ama sildim. hatta geçmişe bile döndürdüm bilgisayarı. eee?

gecenin salak bi yarısı kavga edince fh’yle, aptal bi şey oldu hafta sonu. toparladığımızda, ner’deyse (istiklal caddesi’ndeyse? -dil!- ) akşamüstüydü.

roman için düşünüp duruyorum. ner’de geçsin? şehirli mi olsun; olmasın mı? rıfat ılgaz adına düzenlendiğinden yarışma, onun kurduğu gerçeklik üzerinden mi gidilmeli? ve en zoru, anlatıcının dili! '12-18grubuiçindil' nasıl tutturulur? ve aslında en ikilem şu: rıfat ılgaz türk filmi ayarında yazardı; jürinin geldiği eğitim, european! saçma sapan olucak.